تعيين قابليت هضم ايليومی ظاهری

قابليت هضم ايليومی ظاهري پروتئين خام و اسيد هاي آمينه شش نمونه پودر گوشت و استخوان با استفاده از 84 قطعه جوجه خروس گوشتي و با تغذيه شش جيره غذايي نيمه خالص بر پايه نشاسته ذرت و حاوي هر يک از شش نمونه پودر گوشت واستخوان بعنوان تنها منبع پروتئین و يک جيره غذايي پاية ذرت- سويا ، در سن 38 روزگي و در قالب طرح کاملاٌ تصادفي با چهار تکرار مورد مطالعه قرار گرفت.

از اکسيد کروم در جيره پايه و جيره هاي آزمايشي به عنوان معرف غير قابل هضم استفاده گرديد. قابليت هضم ايليومي ظاهري پروتيين خام در بين نمونه هاي پودر گوشت واستخوان تفاوت معني داري (05.0P) نشان داده و ميانگين و دامنه تغييرات آن معادل 9.79 و 1.86-5.72 درصد بود. به استثناء ليزين، هيستيدين، ايزولوسين، لوسين، والين، متيونين و اسيد گلوتاميک، قابليت هضم ساير اسيدهاي آمينه ضروري و غيرضروري تفاوت معني داري نشان داد (05.0P).

آرژنين با ميانگين 1.88 و متيونين با 5.47 درصد به ترتيب بالاترين و پايينترين قابليت هضم ظاهري را در بين اسيد هاي آمينه داشتند. ميانگين( و دامنه تغييرات) قابليت هضم ايليومي ظاهري ليزين، اسيد هاي آمينه گوگرد دار و تريونين به ترتيب برابر 3.69 (6.73–8.65)، 8.54 (4.59–3.45) و71 (4.84–6.56) درصد بود. از نتايج اين آزمايش چنين استنباط مي شود که پودر گوشت و استخوان مورد مطالعه گرچه ذاراي ارقام بالاتري از قابليت هضم ظاهري ايليومي پروتيين خام و اسيد هاي آمينه (9.79 و5.67 درصد) مي باشد ولي از سطح پروتيين خام و اسيد هاي آمينه قابل هضم آن کمتري برخوردار است